Kategorie PsychologiaRozwójZdrowie

Posiadanie dwóch języków ojczystych od dzieciństwa nie jest tak fajne, jak wszyscy myślą

Często zazdrościmy osobom dwujęzycznym, które mają dwa ojczyste języki i nie sprawia im trudności władanie zarówno jednym i drugim.

Na świecie jest coraz więcej takich osób, poprzez globalizację czy mieszane małżeństwa. 

Przyjrzyjmy się jednak dzisiaj takim osobom i sprawdźmy jakie są tego plusy i minusy.

#1 Dwujęzyczność a mózg – Nikt nie rodzi się dwujęzyczny

Dziecko, którego rodzice pochodzą z różnych krajów, staje się dwujęzyczne, ponieważ muszą oni rozmawiać w jednym języku, by komunikował się ze wszystkimi kolegami z klasy w szkole, a drugim, by rozmawiać z rodzicami w domu.

Nauczyciel języka obcego nie jest dwujęzyczny, ponieważ mówi tylko językiem obcym podczas lekcji, co oznacza, że ​​nie używają go w życiu codziennym.

Osoba dwujęzyczna mieszka w środowisku obu języków jednocześnie

„Kiedy byłem mały, moi rodzice się rozwiedli, a moja matka i ja przeprowadziliśmy się do Jugosławii, gdzie ponownie wyszła za mąż. W Belgradzie poszedłem do przedszkola, a potem do szkoły. Musiałem tam mówić po serbsku, podczas gdy w domu uczyłem się rosyjskiego. Moja babcia przyniosłaby mi rosyjskie książki i podręczniki. Oglądałem także rosyjskie bajki w telewizji. Mówiłem po rosyjsku tylko w domu.”

#2 Możesz stać się jednojęzyczny lub dwujęzyczny w dowolnym momencie

„Mój brat, pół Serb, nie mógł mówić do 3 roku życia. Jego logopeda powiedział, że był otoczony przez ludzi, którzy mówili dwoma językami. Dziecko zdało sobie sprawę, że te same rzeczy zostały nazwane różnymi słowami, ale jego mózg potrzebował więcej czasu, by rozszyfrować to, co słyszał.”

„Niestety, kiedy mój brat zaczął mówić, wróciliśmy do Rosji i przestaliśmy mówić po serbsku. W rezultacie mój brat zaczął używać tylko języka rosyjskiego i stał się jednojęzyczny. Nadal nie potrafi mówić po serbsku pomimo wielu prób nauki języka.”

„Co do mnie, nadal czytałem książki i oglądałem filmy w języku serbskim, więc pomogło mi to w zachowaniu ciągłości. 12 lat później zostałem wysłany na turniej sportowy w Serbii i mogłem swobodnie mówić po serbsku już za kilka dni dzięki mojej codziennej komunikacji z mieszkańcami.”

„Później przeniosłem się do Serbii, dostałem tam pracę, mieszkałem z serbską rodziną i rozmawiałem w obu językach każdego dnia. Dzięki temu doświadczeniu szybko stałem się dwujęzyczny.”

#3 Dwujęzyczność a mózg – Im więcej języków się nauczysz, tym mniej znasz słów

„Był okres, kiedy mieszkałem w Serbii przez rok i nie mogłem rozmawiać z ludźmi rosyjskojęzycznymi, a my wysyłaliśmy do siebie tylko e-maile. Potem przyjechałem do Moskwy na kilka dni i nie mogłem mówić po rosyjsku przez cały dzień. Po raz kolejny byłem zbyt zdenerwowany. Mój mózg rozumiał słowa, ale nie byłem w stanie formułować własnych zdań.”

Pojemność pamięci jest ograniczona. Słownictwo każdego języka osoby dwujęzycznej jest zazwyczaj mniejsze niż słownictwo osoby jednojęzycznej. Ale kiedy osoba zaczyna mówić więcej w jednym języku, ich mózg daje na to więcej miejsca.

Aby Twoje pasywne i aktywne słowniki były większe, musisz mówić i pisać więcej, oglądać więcej filmów i czytać literaturę klasyczną.

#4 Jeśli zmienisz swój język, zmienisz swoją osobowość

Język jest częścią innej kultury, którą dana osoba musi przyjąć. Nawet ich głos może się zmienić. Serbskie kobiety mówią głębokim, niskim głosem, podczas gdy ich rosyjskie odpowiedniki mają wyższą tonalność.

„Ton głosu mojej serbskiej dziewczyny staje się wyższy, gdy mówi po rosyjsku, podczas gdy mój głos staje się głębszy, kiedy przełączam się na serbski.”

„Zmienia się nie tylko głos, ale wszystkie gesty, poczucie humoru i mentalność również mogą się zmienić. Rosjanie wolą krótkie zwroty, podczas gdy Serbowie wybierają długie, złożone zdania, których czasami nie potrafisz zrozumieć.”

#5 Dwujęzyczność a mózg – Twoje myśli też stają się dwujęzyczne.

Jeśli obecnie mówisz jednym językiem, to także w nim myślisz. Ale jak tylko zmienia się środowisko językowe, twój mózg dostosowuje się do innego języka.

Głównym czynnikiem potwierdzającym, że myślisz w pewnym języku, jest to, że jesteś w stanie budować zdania bez wcześniejszego zastanowienia się nad tym. Nawet jeśli zdanie jest niepoprawne z gramatycznego punktu widzenia, nie powinieneś się denerwować, ponieważ znajomość języka nie oznacza, że ​​jesteś doskonałym mówcą.

#6 Osoba dwujęzyczna nie krzyczy w języku ojczystym w ekstremalnych sytuacjach

To właściwie mit. Umysł danej osoby łatwo dostosowuje się do nowego środowiska, a jeśli istnieje ekstremalna sytuacja, częściej przeklinają lub krzyczą w języku, który mówią wszyscy wokół. 

#7 Zmieniają się nawet gesty osoby dwujęzycznej

Cudzoziemiec może być rozpoznany nie tylko przez ich słowa i intonacje, lecz także przez ich gesty i ruchy. Na przykład w Rosji kobiety rzadko podają sobie ręce, ale w Serbii to normalne. W Rosji, gdy dzieci chcą odpowiedzieć na pytanie w szkole, podnoszą rękę z otwartą dłonią. W Serbii dzieci pokazują coś w rodzaju znaku „V”.

#8 Dwujęzyczność a mózg – Ciekawostka o śnie

Jeśli we śnie widzę osobę, którą znam, zwykle mówimy językiem, który mówimy w prawdziwym życiu. Jeśli widzę nieznajomego, mój umysł decyduje, w jakim środowisku językowym jesteśmy i w jakim języku się komunikujemy.

Źródło: brightside.me | Fotografie: www.Instagram.com | Miniatura wpisu: google.com